ตอนนี้เราเข้าสู่เอกสิ่งพิมพ์อย่างเต็มตัวแล้ว...

 ไม่รู้จะเรียกว่าเช่นนั้นได้ไหม แต่เราขอเออออไปเองเลยแล้วกัน

วิชาที่เรียกมันสร้างความหรรษาในชีวิตได้ดีมาก มีวิชาอีกมากมาย ที่น่าสนใจ

ในตอนนี้เรากลับคิดอยากเปลี่ยนเอกที่เรียน ซึ่งมันมีผลหลายอย่าง

ทั้งแม่อาจว่าเราไม่อดทนพอ จบช้ากว่าเพื่อนไปปีหนึ่ง ฯลฯ

เหตุที่ทำให้อย่างเปลี่ยนเพราะ บรรยากาศการเรียนต่างหาก

บอกไม่ได้บรรยายไม่ถูก เอาเป็นว่า ไม่อยากเข้าเรียน แต่ชอบวิชาที่เรียน

วันนี้ขอสร้าง "ตาราง" ของตัวเอง และหาสมุดเขียนบันทึกก่อนแล้วกัน

ไปล่ะ เลือกลายสมุดสวยๆมาสร้างความสุขทดแทนความทุกข์ในใจตอนนี้ดีกว่า

 

ภาวะปัญหารุมเร้า

posted on 19 Jun 2009 22:50 by mangkalarut

เคยได้ยินไหมที่เค้าบอกว่า "ไม่มีอะไรที่จะอยู่กับเราตลอดไป"

เราเริ่มเรียนรู้ และทำความเข้าใจกับประโยคนี้มากขึ้น

อย่างแรกวันนี้คุยกับเพื่อนที่พึ่งเสียน้องชายไปจากอุบัติเหตุ รวดเร็วจนตั้งตัวไม่ทัน

เราเข้าใจความรู้สึกนั้นนะ มันเจ็บปวด แต่เราอาจไม่รู้สึกมากเท่าคนที่เจอกับตัว

เพื่อนที่กำลังเติบโต มองหาที่ฝึกงาน

ต้องการในการเรียนรู้ชีวิต อยู่ร่วมกับคนอื่น

เพื่อนที่ต้องการรู้จักความรักสักครั้งหนึ่ง

เริ่มเป็นผู้ใหญ่ มุมมองความรักที่ต้องการ ชัดเจน  เข้มแข็งมากขึ้น ...แต่อาจยังไม่ที่สุด

และตอนนี้สำหรับเรา เสียใจ เพราะการกระทำของตัวเอง

งานจากการที่เรียนตัวเอง "ตัดสินใจเลือกเอง" บวกกับผลของการกระทำในเวลาที่ผ่าน

วิชาเลือกที่เราลงเรียน มันให้ผลไม่ดีเลย เพราะเราไม่ตั้งใจ ใส่ใจกับมันเอง

ตอนนี้แค่รับรู้ ยอมรับ แล้วก็ไปต่อ

พยายามคิดและให้กำลังใจตัวเอง ว่าไม่มีอะไรอยู่กับเราไปตลอด

ความทุกข์ที่เจอก็เช่นกัน มันไม่อยู่นาน เดี๋ยวมันก็ผ่านไปแล้ว

แค่เดินต่อไป ไปต่อ ให้เวลาพาเราไป

ความสุขเองก็เช่นกัน ไม่ได้ยั่งยืน แต่แค่ได้สัมผัสบ้าง

......ก็สุขใจแล้ว

แค่นั้นก็น่าจะเพียงพอ

หวังว่าปัญหาที่กำลังรุมเราอยู่ เธอจะผ่านไปอีกครั้งเร็วๆนี้นะ^^

edit @ 21 Jun 2009 00:18:04 by FaraH